Wydarzenia

Liny stalowe są zbudowane ze splotek oraz rdzenia. Rdzeń znajdujący się w samym środku każdej liny może być wykonany z różnych materiałów (np. z włókien organicznych, sztucznych albo stali) i jest podporą dla splotek, zbiornikiem smaru, a także nadaje linie odpowiedni kształt.

Liny stalowe są używane w wielu gałęziach przemysłu, a od ich wytrzymałości i trwałości zależy bezpieczeństwo i skuteczność przeprowadzanych prac. Wykorzystuje się je w portach, na placach budowy, w hutach, na platformach wiertniczych, a także w wielu maszynach stosowanych w różnych branżach (np. w żurawiach, dźwigach, suwnicach czy wiertnicach).

Kwestia bezpieczeństwa i wydajności pracy jest kluczowa niezależnie od branży, dlatego zawsze należy przeprowadzać rzetelną ocenę stanu technicznego liny, której ma się zamiar użyć. W tym celu trzeba zmierzyć jej średnicę i skok. Pomiar tych dwóch parametrów liny powinno się wykonywać regularnie także podczas jej eksploatacji, ponieważ są ważnymi wskaźnikami określającymi aktualny stanu zużycia liny. W wyniku wykonywanej pracy geometria każdej liny zmienia się, co znajduje odbicie w zmieniającej się długości skoku i średnicy. Dzięki pomiarom skoku i średnicy można ocenić stopień uszkodzenia i zmęczenia materiału liny, dzięki czemu uniknie się niebezpiecznych wypadków, katastrof i awarii, do jakich mogłoby dojść przez obniżenie wytrzymałości liny na zerwanie.

Kilka słów o średnicy liny i o tym, jak ją mierzyć

Mówiąc o średnicy lin, nie sposób nie wspomnieć o dwóch określających ją parametrach: średnicy nominalnej (d) oraz średnicy rzeczywistej. Średnica nominalna to jednostka, która wyrażana jest jako zaokrąglona do wielkości całkowitej wartość. Wykorzystuje się ją do opisu i klasyfikacji danej liny, a także do wykonywania obliczeń wytrzymałościowych i wystawiania atestów. Średnica rzeczywista to wartość otrzymana w wyniku przeprowadzenia pomiaru liny przy użyciu suwmiarki albo mikromierza z odpowiednimi szczękami. Nie produkuje się lin, których średnica nominalna i teoretyczna będą takie same. Podczas produkcji stosuje się tolerancję dodatnią.

Aby prawidłowo wykonać pomiar średnicy rzeczywistej liny, należy zmierzyć ją w dwóch prostopadłych względem siebie płaszczyznach znajdujących się w najszerszych jej punktach (np. na grzbietach splotek) . Wykonuje się po dwa pomiary dla każdej z tych płaszczyzn. Uzyskane wyniki należy uśrednić i w ten sposób otrzymuje się wartość, która jest nazywana średnicą rzeczywistą liny. Porównanie najmniejszej i największej wartości pomiarowej pozwala na rzetelne określenie stanu odkształcenia liny. Jeżeli pojawiają się jakiekolwiek wątpliwości dotyczące otrzymanego parametru, można przeprowadzić dodatkowe pomiary średnicy liny pod obciążeniem.

Pierwszy pomiar średnicy nowej liny powinno się wykonać zaraz po jej instalacji, jeszcze przed pierwszym obciążeniem. Podczas późniejszej eksploatacji średnica powinna być mierzona w regularnych odstępach czasu, podczas kontroli technicznych oraz wtedy, gdy wydarzą się nieoczekiwane zdarzenia (np. przeciążenie czy uszkodzenie liny). Jeśli w wyniku pomiarów da się zauważyć, że średnica liny równomiernie się zmniejsza, może to oznaczać potrzebę jej wymiany.

Czym jest skok liny i jak go zmierzyć?

Skok liny to, innymi słowy, skok zwicia drutów w splotce, a także splotek w linie. Parametr ten określa dokładnie odległość, co jaką powtarza się ten sam drut przy nawinięciu na drut centralny splotek. Analogicznie można określać nim odległość, co jaką powtarza się ta sama splotka przy nawinięciu na rdzeń liny.

Pomiar długości skoku wykonuje się za pomocą przymiaru linowego na trzykrotnej długości skoku. Przeprowadza się go na wybranych miejscach badanej liny. Aby go wykonać, potrzeba materiałów pomocniczych, np. kredy, smaru czy grafitu. Przy ich pomocy odbija się na papierze obraz powierzchni mierzonej liny.